Православная Гагаузия

православное интернет-издание в Гагаузии

Проповедь в день памяти Веры, Надежды, Любви и их матери. Прот. Феодор Каракальчев

98 просмотров

Bän sayerım, ani hristiannara hem da hepsinä deyni bu gün var örnek günü: örnek terbi etmäk için. Var nicä bizdä çok, aaradıynan bulmaa, ayozların yaşamasından örnek. Ayoz Klisä gösteryer, nekadar var nicä hristian büük zeetlerä kayıl olsun, nekadar var nicä sevsin Allahı.

Ani atılmamaa! Nica ayoz Sofia uşaklarınnan. Aaz, ani sän kendin atılmȇrsın Allahtan, ama uşakların zeetlerini da görmää pek zor. Ayoz Sofia diil sade göryer, ama kuvetleer da kızlarını korkmasınnar hem atılmasınnar Allahtan. Ölä nasaat vermää uşaklara vardır pek büük iş. ‘’Git zeetlerä, atılma Allahtan, dayan açan seni kızgın demir üstünä yattıracıklar, açan seni düveciklär, açan senin koparacıklar ettelrini, dayan da atılma Allahtan’’ – biz böön bölä uşaklarımıza demeyeciz.

Bir ayleya, angısında var üç kız, 137 yılda sıra gelyer çıkmaa padişaayın önünä. Ozaman varmış Adrian padişaa, angısı koolarmış hristiannarı. Da onun önündä bu aylä açık inan edeer kendi inanını, açık inan edeer Hristozu bir koorkusuz. 12 yaşında vardı en büük kızı, ikincisi varmış 10 yaşında, üçüncüsü da emen-emen 9 yaşında olyer. Padişaa veryer onnara vakıt: “Düşünün, gençliinizi kaybetmeyin, dünyanın gözelliklerindän ayırılmayin bu yaşta, taa islä baş iildin yabancı allahlara”. Da anası, ani üç gün varmış onnarlan, çok annadyer, kuvetleer kızlarını, dua eder onnar için, ani onnar atılmasınnar. Söleer onnara, ani “bizä var bizim Hristos Allahımız, Ondan atılmayin”.

Enilk veryerlar büük kızını zeetlerä, o atılmȇr, söleer, ani “benim var Allahım, kimä bän baş iildyerım, o var Hristos”. Öbür kızkardaşları da, örnek alarak kakusundan, ikär ölä atılmȇrlar. Hem da küçüü da, angısı varmış emen-emen 9 yaşında, o da atılmȇr, veryer kendi canını, kayıl olyer zeetlerä. Anasını dürtmeerlär. Ama anasına eteer görmää kendi uşaklarını. Onun zeetleri varmış taa zeedä, neçin deyni bakmaa kendi uşaklarına hem da diil birini, ama bakmaa deyni üçünä da, ne zorlar onnar çekerlär, böön pek çirkin, pek büük dayanmak, pek büük sevgilik Allaha lääzım olsun, ani bunnara hepsiciinä dayanmaa.

Ana vermiş kendi uşaklarını zeetä, atılmasınnar, onnarı koymuş dooru yola. Bizim sa canımız acıyer uşaklara, açan biz onnarı böön uyandıracız da onnar doymayaceklar uyumaa. Bizim canımız acıyer onnara, ani eer tutarsaydılar oruç, bozacıklar saalıklarını. Biz isteyeriz uşaklarımız olsun hristian, olsun onnarda hepsi islä. Bukadar, ani canımız acıyer getirmää onnarı Alllaha. Biz okadar sayerız kendimizi hristian, bizim canımız acıyer, ani onnar doymaycıklar uyumaa.

Eski Baalantıda annadılyer bir popaz için, angısının adı İliy. Onda vardı iki çocuk: Ofni hem da Finees. Da o popazın iki çocuu getiryerlar kendini diil dooru, onnar saymazmışlar kliseyi, saymerlar izmeti, saymerlar liturgiyayı. Da bunnar için Allah cezalȇȇr onnarın bobasını — popazı İliyeyi, neçin deyni onun cocukları dooru götürmäzmışlär kendini klisedä. Bizä deyni da bu lääzım olsun örnek hepsimizä. Açan bizim canımiz acıyer koymaa onnarı dooru yola, nasaat etmää, ozaman biz cuvap vereciz bu işlär için.

Var mı nicä ölä olsun, açan sän uşaanı dooru yola koyersın, dooru işlerä üüredyersin, sana bunun için gelsin kahır? Allahın önündä bizim esabımız olacek pak: Allahım, bän savaştım koymaa yola, savaştım koymaa dooru işä. Ölä da söleer apostol Pavli: “Te bän hem te nerada da benim uşaklarım, angısınnarı veerdi bana Allaa”.

Açan yapȇrız, nicä hepsicii yapȇr, ozaman cendemä gideriz, nicä hepsicii gideer.

Zeetçekennär, angısınnarı böönkü gündä aneerız, var örnek bizä deyni, nicä terbi edelim uşaklarımızı, nicä koyalım onnarı dooru yola. Biz hepsimiz öleciz. Eer biz böölä korkarsak üüretmää uşaklarımızı dua etmää, eer üüretmärsak gelsinnär klisä, üüretmärsak saysınnar bobasını-anasını, saysınnar üüredicilerini şkolada, saysınnar büükleri, ozaman bizim için kimsey dua etmeyecek. Böön taa biz sanyerız, ani o geçecek ötää beeri, nicä sa. Ama sıra geldiynän o uurlara, bizi çok çirkin acıdacek, ani biz vakıdınca üüretmedik uşaklarımızı, onnarı terbi etmedik, nicä hristiannnarı. Ana Sofiya savaştı Allahın önündä dooru teerbi etmää kızlarını. O da sayılyer zeetçekän, neçin deyni gördü kendi uşakların zeet çekmesini. Böön onnar bulunyerlar Göktä bütün aylä, anası kendi kızlarınnan.

Prot. Feodor Karakalçev